Kunnen we stoppen met het verheerlijken van seksuele misdadigers?

Kunnen we stoppen met het verheerlijken van seksuele misdadigers?

Chuck Berry, de man die rock ’n roll zo’n beetje op zijn eentje heeft uitgevonden, stierf eergisteren. Berry was naast een baanbrekend muzikant ook een seksueel misdadiger met verschillende feiten op zijn naam. Maar dat lijken we graag allemaal te vergeten. Want Johnny B Goode klinkt toch zo lekker. Het wegmoffelen van de rotte plekken uit iemands Wikipedia-pagina, dat is iets wat we te vaak doen, vindt Lindsi Dendauw
De entertainmentindustrie is in rouw door het verlies van “de vader van een muziekgeneratie”. Maar laten we toch even serieuze vragen stellen bij Chuck Berry’s vaderlijke kwaliteiten. De man was inderdaad een baanbrekend muzikant die talloze artiesten heeft beïnvloed, maar hij heeft ook twee seksuele misdrijven op zijn naam staan. In 1961 werd Berry veroordeeld voor het transporteren van een 14-jarig meisje over de grens voor “immorele doeleinden”, zoals ze dat in de sixties noemden. In 1990 werd hij door maar liefst 59 vrouwen aangeklaagd. Johnny B Goode had namelijk camera’s geïnstalleerd in zijn restaurant in Missouri zodat hij vrouwen kon begluren op de toiletten. Hij werd hier nooit voor veroordeeld, omdat hij een schikking van 1,2 miljoen dollar betaalde.

“R. Kelly is betrapt op het bezit van met porno met minderjarigen, maar bracht in december zijn twaalfde studio-album uit.”

Bruno Fernandes de Souza martelde zijn ex-vriendin voor de ogen van haar zoon en voerde haar aan rottweilers, maar heeft net een professioneel voetbalcontract in Brazilië aangeboden gekregen. Roman Polanski werd veroordeeld voor de verkrachting van een minderjarige, maar bleef daarna Oscars winnen. R. Kelly is betrapt op het bezit van porno met minderjarigen, maar bracht afgelopen december zijn twaalfde studio-album uit. Jerry Lee Lewis trouwde op zijn 22e met zijn 13-jarige nicht die hem na het huwelijk aanklaagde voor huiselijk geweld, maar ‘Great Balls of Fire’ is nog steeds een gevierd klassieker. Woody Allen trouwde met de stiefdochter die hij leerde kennen toen ze zeven jaar oud was, maar is nog altijd een van ’s werelds beroemdste regisseurs. Toegegeven, trouwen met de geadopteerde dochter van je ex-vriendin is in feite niet strafbaar, maar iedereen ziet dat er daar toch iets mis is. Maar hé, dat is oké, want Woody Allen schrijft verdomd snuggere dialogen.

Aangeklaagd of veroordeeld voor geweld, aanranding of kinderporno maar nog steeds succesvol: Johnny Depp, Woody Allen en R. Kelly. Via Flickr Commons

Nee, het is niet oké dat we het geweld tegen vrouwen wegwuiven omdat we de dader bewonderen als artiest. En het is zeker niet oké dat slachtoffers op ongeloof stuiten wanneer ze met hun verhaal naar buitenkomen. Toen Amber Heard vorig jaar haar ex-man Johnny Depp aanklaagde voor huiselijk geweld, stond het internet krom van reacties van Depp-fans die haar niet geloofden. “Die zal dat wel gewoon zeggen voor de aandacht,” werd er gezegd. “Ze doet alsof, voor het geld”, ook een populair nummertje. Alsof iemand echt blauwe plekken in het gezicht gaat maquilleren om toch maar te kunnen genieten van die fifteen minutes of fame. We moeten als publiek stoppen met het bagatelliseren van seksuele misdaden, omdat de man in kwestie op het scherm toch zo’n “toffe kerel” lijkt.

“Kunnen we eindelijk erkennen dat het leven van een vrouw belangrijker is dan een gouden plaat, een Oscar of een wereldbeker?”

Seksueel geweld tegen vrouwen is een reëel en ernstig probleem. Cijfers uit 2014 vertellen ons dat 31 procent van vrouwen in de VS ooit fysiek misbruikt worden door hun partner en er gemiddeld ieder jaar 321.500 Amerikaanse slachtoffers zijn van verkrachting of aanranding. In België worden acht verkrachtingen per dag aangegeven. Het werkelijke aantal ligt stukken hoger, want veel slachtoffers doen geen aangifte voor zedenfeiten. Een op vijf vrouwen krijgt ooit in haar leven te maken met huiselijk geweld. Veel slachtoffers treden nooit met hun verhaal naar buiten. Uit schaamte vooral, maar ook omdat ze weten dat zowel de publieke opinie als justitie niet gegarandeerd aan hun kant zullen staan. We leven in een rape culture waar geweld tegen vrouwen niet de veroordeling krijgt die het zou moeten krijgen en waar misdadigers die toevallig beroemd zijn, ook nog eens op een piëdestal worden gezet. Alsof er nooit iets gebeurd is.

Kunnen we eindelijk beginnen erkennen dat het leven van een vrouw belangrijker is dan een gouden plaat, een Oscar of een wereldbeker? Roll over Beethoven, en wees kritisch over je idolen.

Lees ook: Waarom we allemaal een verkrachter kennen
Lindsi Dendauw weet nog altijd niet wat ze wil worden wanneer ze groot is, maar schrijft in de tussentijd stukjes over muziek, feminisme en waarom je niet altijd twee dezelfde kousen hoeft te dragen. Ze is ook oprichter van Girls go BOOM, een organisatie die meer meisjes wil zien lawaai maken op een podium. Met of zonder gitaar.
Foto: Chuck berry, Charly W. Karl via Flickr Commons
Profielfoto van Gastredacteur Door Gastredacteur

Charlie geeft regelmatig het woord aan mensen die - net als wij - geen blad voor de mond nemen.

4 reacties
  • Peter vantyghem says:

    Dit is een heel erg toxisch en laag artikel.
    Bij mijn weten zijn noch Woody Allen, noch Johnny Depp veroordeeld en schuldig bevonden aan (seksueel) geweld.
    Volgens de unversele verklaring van de rechten van de mens ben je onschuldig tot je schuld juridisch vaststaat – Charliemag doet graag aan cherrypicken onder fundamentele rechten blijkbaar , of houdt enkel rekening met mensenrechten als het in hun kraam past ??
    Wanneer straks iemand een beschuldiging wegens seksueel geweld deponeert jegens de voltallige charliemagredactie, is dat dan in het vervolg ook genoeg om jullie voor het leven te brandmerken ??

  • Stefanie van Heemsbergen says:

    Artikel is behoorlijk ongenuanceerd om nog maar over dat ‘bij elkaar op een hoop gooien en cruciale info weglaten over Woody Allen’ te zwijgen.
    Dit artikel wil een belangrijk punt aangrijpen maar slaat de bal mis door het gebrek aan feitenkennis, ongegronde meningen, ondoordachte redeneringen , zwart/wit-denken en een ‘eens mis, altijd mis’ denkwijze.
    Ten eerste hoort Johnny Depp hier helemaal niet thuis: het is niet omdat hij beschuldigd werd door z’n ex dat hij daarom ook schuldig was. Beetje triest om hem hierbij te voegen terwijl hij nooit veroordeeld is geweest.
    Verder zijn beroemde sexuele misdadigers net zo weinig veroordeeld als hun onbekende partners in sexual predatory crime. Men neemt sexual assault in het algemeen niet serieus.
    En hun carrières hebben er na de beschuldigingen wel vaak onder geleden: Michael Jackson, anyone? Nooit schuldig bevonden (I doubt he was) maar in de publieke opinie wel.

  • Van der Kelen says:

    Ik ontken niet dat er zoiets bestaat als rape culture en dat verkrachting nog steeds deel uitmaakt van het dagdagelijkse leven.
    Maar dit artikel is in bepaalde delen wel zeer ongenuanceerd.

    “Woody Allen trouwde met de stiefdochter die hij leerde kennen toen ze zeven jaar oud was, maar is nog altijd een van ’s werelds beroemdste regisseurs. Toegegeven, trouwen met de geadopteerde dochter van je ex-vriendin is in feite niet strafbaar, maar iedereen ziet dat er daar toch iets mis is.”
    Excuseer, maar wat is daar precies mis mee? Het is niet wat wij als normaal beschouwen, maar poly amorie relaties zijn dat vandaag de dag ook niet. Klachten tegen Allen voor seksueel misbruik zijn nooit bewezen en zowel zij die achter zijn schuld als onschuld staan, zijn redelijk overtuigend geweest.

    Kunnen we meteen ook stoppen met mensen, waarvan niet bewezen is dat hij/zij iets mis heeft gedaan (of beter nog: niets mis heeft gedaan door te trouwen met z’n stiefdochter), misdrijven toe te kennen?

    • Ashley says:

      Het probleem ermee is het machtsverschil. En dat moet je echt voor ogen houden als je zulke artikels leest. In onze wereld ligt het meeste macht nog altijd bij de mannelijke bevolkingsgroep. Daarnaast heb je een machtsverschil door leeftijd.

      In een utopische wereld zou het inderdaad geen problemen mogen geven, maar helaas leven we niet in zo’n wereld en moeten we telkens rekening houden met het maatschappelijk kader dat momenteel aanwezig is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Zonder jou, geen Charlie

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines (nr. 5: voorjaar 2017, nr. 6: najaar 2017)
  • Charlie goodies
  • toegang tot alle online artikels

En natuurlijk het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een eerlijk media-initiatief en een stem die nodig is!

Lees Charlie. Deel Charlie. Word Charlie.

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!