Het woord is aan haar

Waarom zou je een avond vullen met enkel vrouwelijke sprekers? Omdat ze allemaal iets geweldig interessants te vertellen hebben, tiens. Daarom organiseert de netwerkorganisatie Zeker Van Haar Zaak op 9 december in Antwerpen het event Let’s Talk About. Van de macht die je als consument wel degelijk hebt over bedrijven tot hoe je trots kan gebruiken als kracht: het programma oogt veelbelovend. Of waarom het niet altijd een all male panel hoeft te zijn.

‘Giving awesome women the stage they deserve’, zo luidt de ondertitel van de avond die Lien De Pau organiseert. Als onderneemster en oprichtster van de netwerkorganisatie voor vrouwelijke ondernemers Zeker Van Haar Zaak wil ze maar wat graag meer verscheidenheid op de sprekerspodia. “Nog veel te vaak zien we de programma’s van prachtige events vol staan met blanke mannelijke sprekers tussen de dertig en vijftig jaar oud. Ik hoorde telkens dezelfde twee excuses van event organizers: dat ze nooit vrouwen vonden en dat als ze hen vonden, ze bijna altijd nee zeiden. Met het public speaking traject voor Zeker Van Haar Zaak wou ik die twee smoesjes doorbreken: kijk, hier zijn ze en ze zullen zeker geen ‘nee’ zeggen als je hen een goed professioneel voorstel doet. Vandaar dat we ook zoveel event organisers, sprekersbureaus en pers hebben uitgenodigd voor Let’s Talk About. Met enkel mannen op het podium creëer je een eenzijdige visie op het onderwerp in kwestie, nog los van het feit of het goede sprekers zijn of niet. Dat zijn veel gemiste kansen, zeker in de geglobaliseerde wereld waarin we vandaag leven. Bovendien is het redelijk saai, hé (lacht). België is helaas nog echt een land van de all male panels.”

liendepau

Lien de Pau als spreker op Pop-up Class in 2015. Foto: Jef Claes van Supermachine

Die zogenaamde all male panels zijn intussen een fenomeen op internet. Een running joke. Surf maar eens naar allmalepanels.tumblr.com en ziedaar panels van over de hele wereld met enkel mannen. Om te lachen, al zou je er toch bijna van gaan huilen. “Vrouwen maken meer dan vijftig procent van de wereldbevolking uit”, aldus Lien De Pau. “Vandaag hebben we meer dan ooit nood aan een feminiene visie op heel wat uitdagingen. Denk aan gezondheid en vergrijzing, klimaatverandering en de evenwaardigheid tussen mannen en vrouwen. Dat ons event vrijwel onmiddellijk bijna was uitverkocht, toont ook dat het publiek er klaar voor is.”

Vandaag hebben we meer dan ooit nood aan een feminiene visie op heel wat uitdagingen.

En dus vroeg Lien aan zes vrouwen om te speechen over hun vakgebied of passie. Sigal Rabinovitz praat over hoe ze zich als ondernemer en alleenstaande moeder al keer op keer heeft moeten heruitvinden. Mieke Peeters is ervan overtuigd dat je als consument wel degelijk macht hebt over bedrijven en legt uit hoe het er bij duurzame bedrijven aan toe gaat. Nisha Van Wanzeele spreekt zonder gêne over hoe onze darmen werken. Mariska Kesteloo daagt het publiek uit om net als zij vaker ‘ja’ te zeggen in het leven. Cindy Maas praat over het belang van de stilte, van jongs af aan.

tinaOok communicatie-experte Tina Fabry zal spreken op 9 december. Voor haar was het begeleidingstraject rond public speaking een bijzonder proces omdat haar speech uiteindelijk heel persoonlijk is geworden, over het professionele en persoonlijke parcours dat ze heeft afgelegd, met vallen en opstaan. Na haar studies heeft Tina bij verschillende communicatiebureaus gewerkt, vooraleer ze vier jaar geleden haar eigen bureau oprichtte, Proud Mary, naar een liedje van Tina Turner uit 1969, haar geboortejaar. “Ook toepasselijk omdat ik net had beslist kapitein te worden van mijn eigen schip. Maar het draait natuurlijk vooral om het woord ‘trots’: als Vlamingen weten we vaak niet hoe we met onze leuke producten naar buiten moeten komen. Ik leer klanten communiceren en een verhaal vertellen. Als je trots toont, kan je echt groeien. Dat is precies wat ik wil doen, bedrijven laten groeien.”

Tina heeft aan den lijve ondervonden hoe belangrijk trots is, want ze heeft ervaren wat het met je doet als je je trots verliest. Ze heeft heel diep gezeten, privé en professioneel. “Op een gegeven moment in mijn leven heb ik een relatie gehad met mijn baas. Ja, ik weet het. Zó stereotiep. Daardoor verloor ik mijn werk en leek heel de wereld zich tegen me te keren. Ik ben gescheiden en was werkelijk alles kwijt. Ik ben van nul opnieuw moeten beginnen en kon alleen maar denken: hoe heb ik het toch zo hard kunnen verknoeien? Niet alleen was niemand nog trots op mij, ik was uiteraard ook niet meer trots op mezelf.

Trots is van onschatbaar belang. Niet de arrogante trots, wel dat warme gevoel dat je had als kleuter wanneer je een schouderklopje kreeg.

Als je zo een paar jaar leeft, zonder fierheid, dan schiet er weinig van je over. Op een avond zat ik met een fles Cointreau als gezelschap naar de film Moulin Rouge te kijken en dacht ik: ik rijd nu naar het water. Ik ben van heel ver teruggekomen. In mijn speech heb ik het over de zoektocht naar trots en hoe het van onschatbaar belang is. Niet de arrogante trots, wel dat warme gevoel dat je had als kleuter wanneer je een schouderklopje of pluimpje kreeg in de klas. Je wil trouwens niet weten hoeveel mensen ik tegenkom bij wie de ouders nooit verteld hebben dat ze fier zijn, terwijl ze daarnaar snakken.”

Een mens moet natuurlijk trots mógen zijn, van zichzelf. En uitgerekend dat valt mensen – vaak vrouwen – zwaar. “Denk maar aan hoe moeilijk het is voor vrouwen om een compliment te aanvaarden”, vertelt Tina. “Daarop heb ik mezelf laatst ook weer betrapt. Onlangs heb ik een halve marathon uitgelopen in Denemarken, terwijl ik helemaal geen loper ben. Iemand zei tegen mij: ‘Wow, een halve marathon!’, waarop ik antwoordde: ‘Ja, maar het was niet zo snel…’ Terwijl ik gewoon moet zeggen: ‘Bedankt!’”

Amy Schumer heeft daar een treffende sketch over gemaakt. Een vijftal vrouwen geeft elkaar complimenten, terwijl ze een voor een zichzelf opnieuw afbreken. “Deze oude hoed? Ach, die komt van bij spullenhulp.” Wanneer er uiteindelijk een vrouw komt bij staan die wel gewoon ‘dankjewel’ zegt bij een compliment over haar nieuwe jas, wordt snel duidelijk dat zoiets not done is. Hilarisch, juist omdat er zoveel waarheid in zit.

“Misschien heeft het met opvoeding te maken dat vrouwen zichzelf veel sneller kleiner maken dan mannen, al wil ik niet te veel veralgemenen”, zegt Tina. “Ik raad mensen – mannen én vrouwen – om in een complimentenboekje al je complimenten bij te houden: dat geef ik trouwens aan al mijn klanten. Gaat het op een dag wat minder, lees het dan. Dat geeft je instant power. Ook daar heb ik het over in mijn speech.”

Het is voor vrouwen soms moeilijk om een compliment te aanvaarden.

Om het podium op te stappen, heb je lef nodig. Tina Fabry heeft altijd graag voor een publiek gestaan. “Ik heb het altijd veel erger gevonden om op een receptie one-on-one te spreken met iemand! Maar zet me op een podium en dat geeft me juist energie. Toch heb ik nog veel gehad aan het coachingstraject van Zeker Van Haar Zaak dat we naar aanleiding van deze avond hebben gevolgd. Ik wilde een niveau hoger geraken, om nog bevlogener speeches te geven.”

Wie graag in het public speaking traject van Zeker Van Haar Zaak stapt, kan na Let’s Talk About op 9 december een infosessie bijwonen over het eerstvolgende traject.

sylvieHet is Sylvie Verleye die de sprekers heeft begeleid. Ze leert mensen speechen, presenteren en beter communiceren en schreef het boek ‘Stilte, ik spreek’, waarvoor ze dertig ondernemende vrouwen interviewde. “Het gesprek met Inge Geerdens (CEO van CV Warehouse, red.) zal ik nooit vergeten”, vertelt ze. “Ze vergeleek mannen met schemerlampen, omdat ze naar boven schijnen en in een bedrijf meer bezig zijn met netwerken dan vrouwen. Die vergeleek ze met bureaulampen omdat die vooral met hun taak bezig zijn en niet met de aandacht voor de dingen errond. Ze stappen minder snel naar buiten en zijn iets meer perfectionistisch qua instelling. In een team met een aantal mannen zeggen ze algauw: ‘Doe jij het maar.’ Ze zien zichzelf minder snel als expert, terwijl mannen niet het gevoel hoeven te hebben dat ze het hele onderwerp onder de knie hebben vooraleer ze een presentatie geven of ergens gaan spreken.”

We zijn allemaal zenuwachtig als het zover is en hebben de neiging om ons klein te maken.

“Maar eens ze op dat podium staan, zijn er weinig verschillen tussen mannen en vrouwen. We zijn allemaal zenuwachtig als het zover is en hebben de neiging om ons klein te maken. Dat is de befaamde vecht- of vluchtreactie waardoor je misschien stil gaat spreken, terwijl dat nu juist het tegenovergestelde is van wat je echt moet doen. Je moet luider spreken en meer ruimte innemen met je stem: zo ga je ook betere intonatie leggen. Om de zenuwen tegen te gaan, leer je best je eerste zinnen van buiten. Want het is in het begin dat je het zenuwachtigst bent. Verder moet je vooral niet de hele tekst memoriseren, want als je dan iets vergeet, is de kans op een black-out reëel. De rode draad kennen, volstaat. Een mooie eerste zin is vaak een tijdsaanduiding: vorige week, een jaar geleden… Zo creëer je een concreet aanknopingspunt met het onderwerp.”

Sylvie Verleye heeft nog een pak meer tips, maar de allerbelangrijkste is wellicht: oefening baart kunst. “Grijp elke kans die je krijgt om te spreken. De zenuwen zullen misschien nooit helemaal overgaan, maar je leert er wel mee omgaan. Hoewel Steve Jobs altijd heel naturel overkwam, klopt het niet dat hij onvoorbereid het podium opstapte. Hij was juist altijd enorm goed voorbereid. Dat is meteen het mooie aan speechen, je kan je voorbereiden, zoals een acteur zich klaarmaakt om de bühne op te stappen.”

groep

Van links naar rechts: Tina Fabry, Cindy Maas, Sylvie Verleye, Mariska Kesteloo, Sigal Rabinovitz, Mieke Peeters en Nisha Van Wanzeele

“Weet je, alle vrouwen die ik heb geïnterviewd voor mijn boek waren het unaniem eens: zoek gelegenheden om te spreken, want hoe meer ervaring je hebt, hoe gemakkelijker je je boodschap kan overbrengen. Bovendien zeiden ze allemaal dat leren spreken hun carrière ten goede was gekomen. Als je wil klimmen op de ladder, moet je gezien worden. Er is geen betere manier dan op een podium te staan. Ik ben zelf niet zo’n netwerker omdat het vaak van het toeval afhangt of je interessante mensen spreekt of niet, zeker als het om een groot evenement gaat. Maar als ik spreek, doe ik ineens aan iedereen mijn verhaal. Wie daadwerkelijk geïnteresseerd is, komt vanzelf op mij af.”

Tot slot nog een laatste bonustip van Sylvie Verleye: zeg nooit dat je ‘een beetje wil praten’ over een onderwerp. “Dat is jezelf weer klein maken met die verkleinwoorden. En stop met je te verontschuldigen! Dat zie ik ook iets vaker bij vrouwen dan bij mannen. Dan komen ze te laat op een meeting en doen een hele uitleg over waarom ze te laat zijn, terwijl mannen er niet aan denken om zich te verantwoorden.”

En ook daar heeft Amy Schumer een geweldige en veelbesproken sketch over. Je ziet een exclusief vrouwelijk panel waarin de vrouwen zich voor álles verontschuldigen, tot en met de fouten van een ander. Jammer genoeg is die op dit moment online niet meer te vinden. Excuus… Not. En we hopen van de sprekers op 9 december evenmin een sorry te horen.

Let’s Talk About: www.zekervanhaarzaak.com/letstalkabout
#passion #vision #business
De Kapel, Universiteit van Antwerpen, Lange Sint-Annastraat 7, 2000 Antwerpen
De deuren gaan open om 18.45 uur
Let’s talk about wordt ondersteund door De Cronos Groep: “Wij steunen graag ondernemers omdat ondernemerschap in ons DNA zit. Binnen De Cronos Groep werken we als een team om de meest vooruitstrevende ideeën vorm te geven. We zijn een uitdagend en open netwerk met een oprechte focus op ondernemerschap.”
3 reacties
  • Celine says:

    Gewoon zes vrouwen vinden die over hun vakgebied willen spreken is natuurlijk veel makkelijker dan iemand vinden voor een specifiek onderwerp om in een panel te zetelen. Ik probeer zelf goed op te letten om diversiteit te zoeken als ik experts of ervaringsdeskundigen opvoer, maar ik bots inderdaad bij vrouwen veel vaker op een nee dan bij mannen.

    • Kobe says:

      Ik heb dit Lien ook al verteld. Voor mijn medium is het ook een stuk moeilijker om vrouwen aan het woord te krijgen, wat ik echt jammer vind.

      Tot de 9e!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Lees Charlie. Deel Charlie. Word Charlie.

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken.

Kom dus bij de club en draag bij aan een eerlijk media-initiatief en een stem die nodig is!

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!