Ik houd van piemels, al maakt dat voor mij geen fluit uit

Ik houd van piemels, al maakt dat voor mij geen fluit uit

Tsjetsjenië opent een heksenjacht op homoseksuelen en sluit hen op in concentratiekampen. Twee mannen lopen hand in hand over straat en krijgen daarvoor rake klappen. Opschudding en censuur omdat er een homoseksueel personage zit in de remake van Beauty and the Beast. Commotie als K3 een nummer zingt over prinsessen die op prinsessen vallen. Ik kan het niet bevatten dat mensen nog steeds aanstoot nemen aan iemands geaardheid. Meer zelfs, ik krijg er het schijt van, al moet ik door die omstreden toiletwet twee keer nadenken in welk hokje ik hoegenaamd mijn gevoeg mag/moet doen.
De titel van dit stuk is een zin die ik uit een vorig schrijfsel schrapte, omdat mijn geaardheid in dat stuk geen toegevoegde waarde had. Het was niet relevant. Net zoals mijn geaardheid in het grootste deel van mijn leven niet relevant is. Als ik ’s morgens opsta en douch, als ik de krant lees op de trein, als ik de parking van mijn werkgever oploop, als ik na het werk een koffie ga drinken met vrienden, dan doe ik dat als Stijn. Niet als Stijn ‘de homo’.

Ik leef samen met mijn vriend. Als wij ’s avonds aan tafel zitten, dan gaat het er bij ons niet anders aan toe dan aan de tafel van een doorsnee gezin. We doen het relaas van de dag tegen elkaar, overlopen het boodschappenlijstje of strijden wie die dag het vuilnis nog drie verdiepen naar beneden moet dragen. Een stelletje burgerlijke nichten, dat zijn we.

In de slaapkamer doen wij al eens dingen die niet voor kinderogen geschikt zijn, maar dat doen de meeste koppels wel. En als Jan en Mieke dat mogen, waarom mogen Bert en Stijn dat niet?

Ik kan begrijpen dat niet iedereen zich dat tafereel voor de geest wil halen. Ik kan er best inkomen dat je daar je neus voor ophaalt en er koude rillingen van krijgt. Geloof me, van de meeste mensen wil ik zelf ook liever niet weten hoe ze aan hun trekken komen.

“We spenderen gemiddeld 0,60% van onze tijd aan seks. Hoe belachelijk voor woorden is het om iemand daarvoor te haten?”

Volgens Sexpert heeft een koppel gemiddeld 1,2 keer per week seks. Als er penetratie aan te pas komt dan duurt dat ongeveer 5,4 minuten. Stel nu nog dat je met voorspel en liefkozingen achteraf aan een weekgemiddelde van 60 minuten komt. Als je weet dat er 168 uren in een week zijn, dan spenderen we amper gemiddeld 0,60% van onze tijd aan seks. Hoe belachelijk voor woorden is het dan niet om iemand daarvoor te haten?

Het blijft natuurlijk niet bij seks alleen. Af en toe raken we elkaar eens aan of geven we een kus. Meestal is dat binnenkamers, af en toe in het openbaar. Als we over straat wandelen, dan raken onze handen elkaar soms even, maar meestal lopen we als vrienden naast elkaar. Voor de volledigheid: Ik heb er zelf geen probleem mee als koppels elkaar in het openbaar kussen of aanraken, tenminste zolang ze zich niet op Temptation Island wanen. Van nature uit ben ik eerder gereserveerd en dat speelt zeker een rol, maar ik kan me niet van de indruk ontdoen dat mijn vriend en ik vooral niemand willen schofferen in de openbare ruimte. En dat zou niet nodig hoeven zijn.

“Er zijn zo veel verschillende facetten aan iemands persoonlijkheid, laten we ons dus niet blind staren op dat ene.”

Bij Yasmien is het haar hoofddoek, bij Dalilla is het haar huidskleur, bij mij is het mijn geaardheid… Terwijl ik zoveel meer ben dan Stijn de homo. Ik ben Stijn de eeuwige twijfelaar, Stijn met een Playmobilobsessie, Stijn de onhandige…

Er zijn zo veel verschillende facetten aan iemands persoonlijkheid, laten we ons dus niet blind staren op dat ene. Je hoeft niet iedereen volledig te begrijpen, je bent niet verplicht om met alleman te praten. Maar je moet wel naast elkaar kunnen leven, we moeten elkaar in onze waarde laten.

Er gaat geen week meer voorbij of er verschijnt wel een onrustwekkend nieuwsbericht over afgeranselde geliefden of opgejaagde LGBTQI’ers. Daarnaast lees ik ook steeds vaker trivialere artikels over gecensureerde films en verbannen kinderliedjes omdat ze homoseksualiteit zouden prediken. Ik maak me er steeds vaker zorgen over. “Ik houd van piemels, al maakt dat voor mij geen fluit uit en ik hoop voor jou ook niet.” Vandaag kan ik deze uitspraak onbevreesd doen, morgen ook nog?

4 reacties
  • Gerald Van de Veken says:

    Beste Stijn,

    Ik denk best dat je een gevoelig en goed mens bent met al zijn positieve en negatieve kanten die ons eigen zijn. Bovendien heb je blijkbaar de gave om in woord en schrift het leven dat je ervaart weer te geven op een “verteerbare” en ludieke manier. Je hebt inderdaad meer te bieden dan wat de mensen als label op je kleven. Maar laat dat ene label nu net zo’n berg van een hindernis zijn die mensen erbij moeten nemen. Ik heb 5 kinderen en ik kan enkel een zucht van verluchting slaken om te weten dat ze allen hetero zijn. Ik heb respect voor mensen en probeer mijn vooroordelenpakketje zo klein mogelijk te houden want ik ben eerlijk; ik en trouwens iedereen heeft ze “ik zit er net als anderen voor iets tussen”. Toch wil ik je deelgenoot maken van mijn gedachtegoed. Laat ons religie even er uitlaten want dat is nooit een goede potgrond om een opinie op te baseren. Ja ik ben katholiek…dat terzijde en ja dat speelt ook een rol…maar…die ene berg van een hindernis zit wel diepgeworteld in mijn levensmoraal. Neem nu bijvoorbeeld het introduceren van kinderen in het leven van een homokoppel…Mijn inziens heeft elk kind een moeder en een vader nodig…niet een kopie van de ene of de andere. Een vrouw en een man hebben niet kopieerbare karaktereigenschappen die een kind allebei dient te ervaren. 2 mannen of 2 vrouwen kunnen de missende vader of moederentiteit niet voldoende compenseren in bijvoorbeeld hoe zij de wereld ervaren en dit doorgeven aan hun kinderen. Want hoe je het ook keert of draait, De mannelijke vrouw of de vrouwelijke man blijven echt wel vrouw en man zoals ze respectievelijk bedoeld zijn.
    Wat mij enorm stoort is dat ze zelfs nu kinderen op vroege leeftijd de keuze laten om te veranderen. Als een jongen die emotioneel is (naar de normen van de maatschappij) problemen krijgt moet hij maar uit de kast komen want dan is het probleem opgelost. De maatschappij is hier echter verantwoordelijk voor door het rollenpatroon dat ze voor ogen heeft dat een man niet gevoelig mag zijn. Leer het kind gewoon aan dat een man ook zeer gevoelig mag overkomen zonder dat hij daar van geslacht moet veranderen. Ik hou sterk vast aan de man – vrouw band en hoe ze elkaar aanvullen en /of corrigeren om maar niet verder uit te weiden over de voortplanting wat op natuurlijke wijze enkel mogelijk is door binding van man en vrouw. Ja ik geef toe; ik ben ook tegen elke vorm van kinderenverwekking buiten de normale weg. De mens denkt echt dat hij “een God” is. Dergelijke arrogantie wordt afgestraft dat zal nog wel blijken. We zijn slechts nietige wezens in een universum dat we NIET zelf ontworpen hebben. Weer laat ik geloof erbuiten…dat is een feit…Ondanks het feit dat ik een menslievend persoon ben die zeker niet goedkeurt dat een bepaalde minderheidsgroep aangevallen wordt zowel verbaal als daadwerkelijk toch weet ik zeker dat ik genderverandering nooit zal goedkeuren of bijval geven.
    Dat is werkelijk ettelijke bruggen te ver voor mij…in mijn wereldvisie moet het kunnen dat 2 personen van hetzelfde geslacht vriendschappen hebben of zelfs samenwonen maar een kopie maken van een man – vrouw relatie met alles erop en eraan (kinderen, seksuele activiteit) is ettelijke bruggen te ver. Persoonlijk denk ik dat veel personen mijn profiel delen, op de gebruikelijke uitzonderingen na dan dewelke dan ook écht gestoord reageren. Eveneens baal ik ervan dat de maatschappij zoveel heisa rond genderverandering aan de dag legt omdat ze plotseling zo “correct” mogelijk dienen over te komen. Als ik openlijk mijn gedacht weergeef heb ik een grote kans dat ik een boete krijg omdat ik homofoob zou zijn. Onaanvaardbaar…vrije meningsuiting is nog altijd van kracht in ons deel van de wereld…Als mijn kinderen vragen of genderverandering normaal is krijgen ze steevast een nee te horen.
    Veroordeel ik jou ? Neen…leef zoals je wil leven…ik moet tenslotte geen verantwoording afleggen voor jouw leven. Wat ik wil is dat ook mensen zoals ik hun mening mogen geven en ook gerespecteerd worden in onze overtuigingen.

  • slope says:

    That’s well said, Matthijs. Thank you,

  • Matthijs in 't Anker says:

    Beste Stijn,

    Met wie je het bed deelt wordt van levensbelang zodra je met die persoon je leven deelt. Liefde is een basisbehoefte. We zijn er als mens bijna continue mee bezig om geliefd te worden en om contact / verbinding te maken. Wie je liefhebt, maakt een extreem belangrijk onderdeel uit van wie je bent. Het maakt gewoon grotendeels jou als mens. Zo lang je niemand bewust geweld aan doet of anderszins pijn doet, zie ik niet in hoe liefhebben fout kan zijn. We kunnen er allemaal labels aanhangen maar wat voegt het toe? Liefde in iedere vorm is mooi. Ik wens je een heel liefdevol leven toe op de manier die bij jou past.

    Groeten, Matthijs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zonder jou, geen Charlie

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines (nr. 5: voorjaar 2017, nr. 6: najaar 2017)
  • Charlie goodies
  • toegang tot alle online artikels

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!