Waarom ik dubbel lig op de meest droevige momenten

Sophie is 'emotioneel incontinent'

Terwijl ik naar het programma Over de streep keek en iedereen op de buis zag janken kon ik alleen maar denken: ‘Thank god dat ik daar niet sta, want ik zou de hele tijd in een deuk liggen.’ Ik krijg altijd de slappe lach op de meest ongepaste momenten. Als iemand zijn hoofd keihard stoot, ontslagen is of me het slechte nieuws vertelt dat zijn of haar oma overleden is. Maar begrafenissen zijn het ergste. Die voel je uren van tevoren al aankomen. Tijdens de dienst lopen de tranen me hoe dan ook over de wangen van het lachen. Ik kijk dan rond of er anderen zijn die hun lach ook niet in kunnen houden. Meestal tevergeefs. Uiteindelijk verberg ik mijn gezicht dan maar in mijn handen. Dan lijkt het, hopelijk, alsof ik huil.

Gelukkig blijk ik niet de enige te zijn die hier last van heeft. Maar waar komt dat stomme lachen dan toch vandaan? Ik vraag het aan lachpsycholoog Alida van Leeuwen.

lachen

Lachpsycholoog Alida lacht zelf ook veel.

Alida: “Het is heel normaal dat je lacht op ongepaste momenten, bijvoorbeeld als er iets ergs gebeurt of als je schrikt. Daarom lachen er ook zoveel mensen om dat soort funniest home video’s waarin vaak situaties te zien zijn die eigenlijk helemaal niet grappig zijn.”

Waar komt die reactie dan vandaan? Wat gebeurt er precies met je lichaam?

“Als je schrikt, maak je stresshormonen aan waardoor je lichaam zich voorbereidt om te vluchten of te vechten. Je hartslag gaat omhoog, je wordt alerter, je bloed stroomt naar al die lichaamsfuncties die er voor zorgen dat je overlevingsdrang groot wordt. Dat was natuurlijk heel handig in de oertijd maar tegenwoordig is dat niet meer zo nodig. Die stress moet er op de één of andere manier uit dus gaat je lichaam een methode zoeken om zich te ontspannen. Uitademen is daarbij een snel en efficiënt middel. En dat doe je als je lacht.”

Op internet staat dat dit fenomeen vooral voorkomt bij mensen met schizofrenie. Is er iets mis met mij?

“Nee. Er is niets mis met je. Je bent juist goed in balans als je de lach toelaat op die momenten dat je emotioneel bent. Lachen zorgt ervoor dat je je ontspant zodat je lichaam niet te veel stress ervaart. Het helpt je ook de situatie in ander perspectief te zien.”

Ja, lachen is leuk. Maar toch niet tijdens een begrafenis?

“Juist op een begrafenis wordt veel en vaak gelachen. Herinneringen aan de overledene kunnen een lach opwekken. Het samenzijn met anderen om gezamenlijk verdriet te delen, kan een lach opwekken. In onze cultuur is een begrafenis vaak een heel sobere en verdrietige aangelegenheid, maar dat is niet in alle culturen zo! Er zijn ook culturen waar juist moet worden gelachen. Als je niet lacht, dan beperk je de overledene in zijn mogelijkheden om zich los te maken van deze wereld. Wist je dat er zelfs begrafenisclowns zijn? Een lach, positiviteit, geluk, dat past juist heel mooi bij een begrafenis.”

Ok. Maar waarom heb ik dan het gevoel dat anderen het niet leuk vinden als ik lach wanneer ze zich pijn doen of wanneer iemand dood is?

“In onze huidige samenleving zijn veel ongeschreven regels voor lachen, waardoor je je misschien af en toe ongemakkelijk voelt als jij lacht terwijl anderen heel serieus blijven of “gewoon netjes in de stress schieten”. Het heeft ook te maken met jouw gedachte over de situatie en de reactie van anderen op jou, die ongemakkelijkheid kan teweegbrengen. Terwijl je, lichamelijk gezien, een hele logische en gezonde reactie vertoont door te lachen. Maar lachen en huilen lijken vanuit een fysiek standpunt heel erg op elkaar. Moest je tijdens een begrafenis echt helemaal dubbel liggen, kan het dus best dat mensen denken dat je huilt. Daar hoef je je dus ook al geen zorgen meer over te maken. (lacht)”

Kan je iets doen om het lachen onder controle te krijgen?

“Je kunt inderdaad oefenen in het niet lachen of minder lachen. Je zou het kunnen beschouwen als het aanleren van bepaald aangepast sociaal gedrag. Of het wel zo gezond is om niet te lachen, betwijfel ik. Maar het gaat er natuurlijk vooral om wat jij wilt en dat jij gelukkig wordt. Belangrijk is dat je je eigen lach leert accepteren. Jij blijkt het lachen op dat moment nodig te hebben dus dat is helemaal ok.”

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Zonder jou, geen Charlie

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines (nr. 5: voorjaar 2017, nr. 6: najaar 2017)
  • Charlie goodies
  • toegang tot alle online artikels

En natuurlijk het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een eerlijk media-initiatief en een stem die nodig is!

Lees Charlie. Deel Charlie. Word Charlie.

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!