Welkom in Generatie Alles

Welkom in de Generatie Alles. Waarin alles kan, alles mag en alles toch niet meer uitmaakt want de wereld waarvoor de vorige generaties zo hard hebben gevochten, zal toch instorten. Waarin we zoveel vrije keuze hebben dat we geen keuzes meer kunnen maken. Waarin we zoveel kunnen doen dat we verlamd geraken. Waarin onze zelfexpressie bestaat uit het plaatsen van zo mooi mogelijke foto’s van onszelf, waarvan we allemaal weten dat ze niet de werkelijkheid representeren, maar daar niet genoeg om geven om er iets aan te veranderen. Waarin we überhaupt niet meer genoeg om dingen geven om er iets aan te veranderen. Waarin we op de hoogte zijn van alles wat er in de wereld gebeurt, maar we door de overvloed aan dingen om tegen te protesteren, tegen niets meer protesteren.

Een generatie waarin zowel vrouwen als mannen hun plek in de wereld niet meer begrijpen. Waarin we het recht hebben eruit te zien zoals wij eruit willen zien, maar we toch oordelen. Waarin we de hele dag oordelen, want er is zoveel te oordelen, en we ons daardoor misschien net iets beter voelen over onszelf. Waarin we relaties hebben, die monogaam zouden zijn, maar dat niet zijn, want er is nog zoveel meer. Waarin we vreemd mogen gaan omdat we ons niet geketend willen voelen. Waarin we dit soort relaties aanhouden omdat we niet alleen willen zijn. Waarin we het recht hebben alleen te zijn en daarvan zouden moeten genieten, maar zodra we alleen zijn het gevoel hebben dat de grond onder onze voeten vandaan zakt, want zolang we niet alleen zijn beseffen we niet dat we zweven in deze wereld.

Een generatie waarin we de hele dag oordelen, want er is zoveel te oordelen, en we ons daardoor misschien net iets beter voelen over onszelf.

Een generatie waarin afhankelijkheid een taboe is. Waarin we zweven omdat niets meer vast is. Waarin er geen vaste contracten meer zijn en we ons allemaal gelukkig prijzen met ons vrije zzp’er-bestaan, waarover we in werkelijkheid constant totaal het overzicht verliezen. Waarin we gedwongen worden zelf onze werktijd in te delen, wat een grotere verantwoordelijkheid met zich meebrengt dan we aankunnen. Waarin we ons kinderen in de grote-mensen-wereld voelen. Waarin we zoveel wisselen van huis dat we geen thuis meer hebben, hoewel we pretenderen dat wij, de nieuwe nomaden, ons overal thuis kunnen voelen. Waarin we dus overal ter wereld kunnen wonen en willen wonen en moeten wonen, want het kan. Waarin we naar overal ter wereld kunnen reizen en willen reizen en moeten reizen, want het kan, en als je het niet doet heb je iets gemist. Je hebt de kans gemist om jezelf daar, aan de andere kant van de wereld, nu eindelijk eens te leren kennen.

Een generatie waarin we constant op zoek zijn naar onszelf en onszelf maar niet vinden, niet beseffende dat het dwangmatige zoeken het vinden misschien verhindert. Waarin we op momenten zielsveel van elkaar houden maar elkaar drie maanden daarna niet meer zien en doen alsof dat oké is. Waarin je de mogelijkheid hebt niet meer te reageren op berichten zonder een uitleg te geven waarom niet. Waarin je niet meer je best hoeft te doen om iemand nog een keer te zien, maar we via de sociale media een middenweg kiezen die voor niemand echt iets betekent. Waarin we niet meer weten wat waardevol is. Waarin we zwelgen in een tijdsgeest die niet de onze is.

Een generatie waarin je de mogelijkheid hebt niet meer te reageren op berichten zonder een uitleg te geven waarom.

Een generatie waarin we bang zijn om vergeten te worden. Waarin we bang zijn voor de toekomst. Bang voor schulden die we straks hebben, banen die we straks niet krijgen en dromen die we niet waarmaken. Bang voor wat iedereen om ons heen daarvan vindt. Bang dat we straks niet genoeg geleefd hebben in een tijd waarin we het leven hadden kunnen overstijgen. Bang voor het niets en bang voor alles.

De generatie waarin we geen idee meer hebben van wat we met onszelf aan moeten, waarin we ons verdrinken in kortstondige liefdes, verdovende middelen en feestjes waarop niemand naar huis wil. Waarin we vluchten voor dat wat we niet aankunnen. En die dag daarna, die brakke dag waarop je je benen amper kan bewegen en je geestelijke gezondheid de prijs betaalt voor de euforie van de nacht daarvoor, die dag dat je niet meer kan praten en je je telefoon even niet opneemt omdat je van ellende niet meer weet hoe je zou moeten communiceren, dat je die dag het dichtst bij innerlijke rust komt. Bij acceptatie van de situatie zoals die is. En dat je dat de dag daarna ook weer zo snel mogelijk probeert te vergeten.

Welkom in Generatie Alles, waarin we samen hartverscheurend alleen zijn.

Foto: Istock
Profielfoto van Esther Habbema Door Esther Habbema

Esther Habbema is theatermaker en schrijver maar is vooral in constante verwondering over alles om haar heen. Als ze Twitter zou hebben zou #durftevragen overuren maken. Is het dan niet een grote chaos in haar hoofd? Meestal wel, maar dat past dan weer perfect in het ‘neurotische-vrouwen-die-het-leven-alleen-te-trekken-vinden-door-erom-te-lachen’ plaatje wat ze van zichzelf schetst. (foto: Sebas Wesselings)

58 reacties
  • Charlie says:

    Love this article!

    Er zijn zoveel meningen. Wel, dit is er ook één.
    Ik denk dat er daadwerkelijk veel mensen zich hierin herkennen.
    Wat niet wil zeggen, dat iedereen elke dag opstaat en zich zo voelt.
    Maar leuk om dit perspectief ook eens te lezen.
    Niets is zwart-wit. Dus er op reageren dat het ‘fout’ is, is een beetje belachelijk, niet?
    Het is een mening voor iets. Je kan het er niet mee eens zijn, maar please be respectful!

    You go girl!

  • Kat says:

    Misschien moeten we niet zo hard zijn voor deze jongedame. Ze beschrijft, heel eerlijk, waar zij mee worstelt en met haar vele anderen. Vast niet alle anderen, gelukkig maar. Identiteitsvorming in een geglobaliseerde, geïnformeerde en geïndividualiseerde samenleving lijkt me niet zo gemakkelijk en soms heel verwarrend. Niemand kan de rekening maken voor een ander, niemand kan bepalen hoe zij zich voelen mag en of ze daar dan een stuk over mag schrijven of niet. Indien er al drie generatiegenoten zijn die zich hierdoor iets beter begrepen voelen, dan heeft het stukje waarde.

    Lieve Esther, zoek uit wat voor jou werkt. Wat je waarden en normen zijn, wat je écht belangrijk vindt. Begin klein en maak het zo groot als je wil. Doe het samen met anderen. De zon komt altijd weer op.

  • Elly moons says:

    Prachtig verwoord en; to the point!
    Duidelijke taal niks zweverigs aan.. ..

    Wees lief voor elkaar wat schiet er anders over van ONS

  • Stef says:

    Tfeit dat iedereen hier zijn comment post bevestigt Esthers column he 😉

  • Mig cabonera chipolata met patatjes says:

    Waw, echt elke aap met hoed kan tegenwoordig een opinie spuien over onze maatschappij zonder er ooit al een dag in meegedraaid te hebben op verschillende niveau’s.

    Wat jij beschouwt als klare kijk, daar zie ik een gefrustreerd kind die uit een beschermde omgeving komt. Als de echte struggles van het leven zullen binnenvallen, zal je wel inzien dat deze generatie juist werkt aan oplossingen.

    Hoe ze zichzelf op social media afschilderen is een probleem van nu, maar de generaties die opgegroeid zijn met deze alomtegenwoordige overdaad zullen hier waarschijnlijk anders mee omspringen.

    Leuk te lezen dat je een mening hebt, jammer genoeg echt geschreven voor aandacht. Nog een paar jaartjes filosoferen, nadenken en LEVEN. Kom dan terug met een nieuw stukje

  • NFR says:

    Beste Esther,

    Als het de bedoeling was om aandacht te trekken naar onze maatschappij (jong en oud) en verschillende meenigen naar boven te brengen. Proficiat!!

    Maar echt ben ik persoonlijk niet eens met de denkwijze die je hier boven heb geschildert. En zijn grote problemen milieu vervuiling, rasisme, staats schulden, een consumptie maatschappij die ons zelf consumeert, etc. Deze zijn niet perce de schuld van deze generatie. Want veel van deze problemen zijn al elke generaties opzij geschoven door politiekers en de grote massa.

    Maar er over te klagen is 1 ding (makkelijk) er iets aan te doen is een ander (moeilijk). Wil je echt iets maken van deze generatie, doe er dan iets aan.

    Maak de laatste gedachte “doen” de jouwe en zoek mensen met de zelfde denkwijze.

    Groetje van een 23 jarige

    @professor Barabas, als en schrijffouten in staan geniet ervan

    • NAGEL OP DE KOP GESLOGEN!!!😉

    • Prof. dr. Barabas says:

      Een echt probleem van deze tijd is hoe jij de Nederlandse taal gebruikt.
      Nog afsluiten met ‘als er schrijffouten in staan’.
      Deze conclussie kan iedereen in de eerste zin al trekken.

    • Lioe-A-Tjam D.M says:

      Ik ben totaal mee eens met NFR,doe er wat aan ,begin altijd met jezelf om het negatiefs in een positiefs iets te veranderen. Laat je niet meesleuren,in alles,blijf jezelf. Doe gewoon er wat aan!!!!

  • Van Ostaeyen Cédric says:

    Jawadde. Wat een depressief artikel..
    Er zijn wel een paar dingen die herkenbaar lijken…. mocht je 16-20 jaar zijn, vol met complexen zit, het woord respect nog niet in jouw woordenboek hebt staan, je geen opvoeding gekregen hebt van je ouders, je jezelf niet genoeg kent en je meer liefde steekt in materiële zaken dan in jezelf als persoon of het echt leren kennen van mensen…

    Lijkt me eerder een mooi voorbeeld van iemand die gevangen is door Facebook, Instagram, Snapchat & het halen van likes of mss beter gevangen is door zijn of haar eigen denkbeeldige perfecte image dat ze denken te moeten nastreven…

    Er bestaan idd zo wel van die “forever glam”, “it’s all gold”, “look at me i’m whatever i want me to look like but never will be” -types .. maar ik ken (gelukkig dan maar) wel veel meer mensen die niet zo denken en VEEL slimmer maar vooral gelukkiger zijn 😃

    Sorry maar dit artikel lijkt me geschreven door een van die types dat ik in m’n slot geschreven heb.

    Ipv de “generatie alles” zou ik mensen zoals jij eerder de “generatie alles willen maar niet weten hoe ze kunnen” noemen

  • Profielfoto van MercedesMercedes says:

    Ik heb het ook opgegeven na een aantal alinea’s.
    Wat een zever.

    Sorry maar letterlijk de eerste zin : ‘Welkom in de Generatie Alles. Waarin alles kan, alles mag en alles toch niet meer uitmaakt want de wereld waarvoor de vorige generaties zo hard hebben gevochten, zal toch instorten.’

    EUH excuse me? Nee, echt. double take.
    En dan zeggen dat we allemaal last hebben (wat ten dele waar is) van depressie en angststoornissen en daar verbaasd om zijn?

    Jongeren willen helemaal niet dat de wereld instort. Net als iedere mens, aap, dier zijn regelmaat en rust belangrijk voor ons. Wij willen helemaal geen wereld die constant in verandering is.
    De maakbaarheidheid vh leven is allemaal goed en wel, maar aub toch ietwat binnen een bestaand maatschappelijk kader. als dit de teneur is dan kunnen we best allemaal ASAP een sessie boeken bij onze therapeut.

    Ik denk, Esther, dat je verbaasd zal zijn over je woorden als je je artikel binnen 10 jaar nog eens herleest.

    Maar OK, Esther van nu schrijft dit, en Esther van nu is waarschijnlijk begin de twintig. Dat verklaart.

    • Realsocio says:

      Het grote probleem is dat veralgemenen niet mag, want uitzonderingen bestaan, maar als je niets veralgemeend, kun je geen stuk schrijven zonder ellelange zinnen met opgesomde uitzonderingen. Niet iedereen is zoals Esther schrijft, maar velen zijn wél zo. En daar gaat het over. Om het een hele generatie te noemen, gaat misschien wat ver. Maar dat lijkt me vooral een persoonlijk gevoel.

      Mensen moeten eens leren dat niet alle stukken bol van de feiten moeten staan. Meningen en gevoelens bestaan en Esther deelt haar mening, haar blik op de wereld. Je kan het ermee eens zijn of niet, maar afbreken zoals u doet, is niet nodig. Het is eerder kinderachtig en getuigd van weinig empathie. Jammer genoeg is dat hoe de meeste mensen artikels lezen en interpreteren “Oei, er staat iets waar ik het niet mee eens ben” => de auteur zal wel een domme geit zijn die van niks weet.

  • Bob says:

    We worden bewuster van de veranderende wereld en dit gaat gepaard met een hele hoop verantwoordelijkheden die we liever links laten liggen en ons bijgevolg storten in zelfmedelijden.

  • Mo says:

    Wat een heerlijk artikel, echt het verhaal van deze generatie

  • Luc says:

    Het wordt tijd dat er een grootschalig opinieonderzoek plaatsvindt:of de Islam moet worden beschouwd als staatsvijandig. Vervolgens kan er een referendum worden gehouden met vergelijkbaar doel.

  • Johan says:

    Als een persoon denkt dat de wereld zal vergaan, en daardoor vervolgens ook een laconieke houding krijgt tegenover de wereld, dan zal die inderdaad sneller vergaan. Althans, de mensheid op aarde, want de planeet zelf houdt het wel vol. Wat je uitstraalt trek je aan. Als je gelooft dat de mensheid het gaat redden zul je eerder positiviteit aantrekken en een steentje bijdragen.
    Waar je sowieso veel aanhebt is bepaalde dingen te mijden zoals kuddegedrag, televisie en andere simpele media. Ga je eigen pad. Think for yourself, question authority.

    Eigenlijk komen alle problemen uit dat stukje aan bod in dit boek, en de oplossing wordt ook nog gegeven 🙂

    https://www.bol.com/nl/p/een-nieuwe-aarde/1001004002601178/#

    Als je op inkijkexemplaar klikt kun je de eerste pagina’s lezen. Super leuk boek.

  • Wouter says:

    Oftewel… De liefdesbaby’s van het Westerse nu, net als alle vorige naoorlogs generaties die opgroeiden in vrijheid en vrije keuzes…

    De schrijver realiseert zich niet, dat ook zij een een keuze heeft. De vrije keuze om dit soort dingen te mogen signaleren zonder sancties, dwingende kledingvoorschriften, met tijd en geld te over om een mening te vormen over gedrag dat past in een modern Gomorra.

    Het grote voordeel is dat alle keuzes ook een tegenbeweging veroorzaken. Jongeren met andere dan de beschreven normen en waarden., ook al kunnen die soms pas ontstaan nadat de neuzen hard gevuld of gestoten zijn.

    Welkom in het nu!

  • thomas says:

    Laatste conclusie: Tijdens een goede kater kom je nog het meest tot innerlijke rust omdat je jezelf even afsluit van de wereld omdat je zo brak bent dat je niets meer kunt.

    Bij een zwaar kater krijg ik die innerlijke rust met als ik boven de wc hang 😛

    • David says:

      Ge moet eens een megakater proberen met een paar kinderen. Ok ik herinner me het typetje wel in mezelf van 10 jaar terug. Maar ben met andere dingen bezig nu. Heb geen tijd om over het leven te filosoferen. Ik werk hard en geniet van kleine dingen met gezin en vrienden.

  • Roos says:

    Ik ben niet het type dat snel een reactie onder iets zet of mensen wilt afzeiken…

    Maar de schrijver klinkt alsof hij net zijn hart gebroken heeft (waarschijnlijk bedrogen) en nu boos op de hele wereld is…

    Ik kwam niet verder dan de derde alinea.

    Er is altijd wel iets mis met de wereld, in elke tijden, ligt niet aan generaties, dat ligt aan de mensheid zelf.

    Maak je niet zo dik, kan je niets aan doen.

  • Margo says:

    Zo herkenbaar. Het lijkt mijn verhaal. Gelukkig gaat het over met de jaren. Als er ook ruimte komt voor de rest van de wereld. Meisje van 50+.

  • peter says:

    verder niet oordelend ook dit stuk….
    weet nog goed dat mijn ouders en die generatie ook steen en been klaagde over mijn jeugd… en hun ouders ook…
    bedenk ook eens waar veel van deze zaken vandaan komen. De technologie en kapitalisme en de consumptie maatschappij…. volgens mij komt dat toch echt van onze generatie. Dus ga onze kids niet de schuld geven van iets wat wij ze zelf hebben aangeleerd…
    In deze kan je dus ook zeggen dat het oordeel naar een ander een oordeel naar jezelf is…

  • Klaas van de kaaskade says:

    Mooi verhaal, lekker kort.
    Groetjes van generatie niks.

    • Anja Bahnerth says:

      Hahahaaa! Heb, ondanks de ernst van het artikel, heel hard gelachen om jouw reactie Klaas. You Go Man. Jij komt er wel in deze generatie.
      Nog een meisje van 50+

  • Milo says:

    Hesiodus (8e eeuw voor christus) : ‘toen ik een kind was, werd ons geleerd discreet en respectvol te zijn tegenover ouderen, maar de jeugd van tegenwoordig is betweterig en ongeduldig.’

    Socrates (2500 jaar geleden) : ‘ Onze jeugd heeft tegenwoordig een sterke hang naar luxe, heeft slechte manieren, minachting voor het gezag en geen eerbied voor ouderen. Ze geven de voorkeur aan kletspraatjes in plaats van training… Jonge mensen staan niet meer op als een oudere de kamer binnenkomt. Zij spreken hun ouders tegen, houden niet hun mond in gezelschap, … en tiranniseren hun leraren.”

    Klagen over de ‘jeugd van tegenwoordig’ is al eeuwenlang hetzelfde liedje, en vooral lekker makkelijk. We vinden dat we het zelf allemaal zo perfect doen, terwijl de mensen die klagen degenen zijn die deze samenleving en jeugd hebben gevormd..

  • Nachtdinosaurus says:

    Ben je een INTP-er? https://www.16personalities.com/free-personality-test

    Mooi geschreven en alhoewel de kritiek in de comments goede punten heeft, toch pakt het wel de essentie van wat er achter de breed gedragen droevigheid speelt.

    Wat voor mij heel goed werkte was het boek: The four hour workweek. Waarbij het niet om snelle rijkdom gaat, maar over dromen waar maken, wat concreets doen met die mooie vrijheid en luxe.

    Zelfontplooiing, daar zit het antwoord om weer authentiek te worden, ipv. de lege Instagramhuls.

    Groetjes.

  • Emiel says:

    Persoonlijk vind ik dit een erg zwartgallige tekst waarbij mijn gehele generatie wat over dezelfde kam wordt geschoren, omvangen door een aureool van onzekerheid, zowel in zelfbeeld als keuzes. Je bent niet gedwongen om mee te zwemmen met de stroom van deze consumptiemaatschappij, maak zelf je prioriteiten op en scheur je los.

    Een persoon is geen vastgenagelde pion in de wereld. De jongeren van vandaag moeten eens meer durven, durven de vrijheid verkiezen boven de onzekere nesteling binnen een verstikkend conformisme.

    Bestempel deze generatie, deze maatschappij, niet als zondebok voor je eigen angsten en onzekerheden.

    Zie je niemand van je vrienden in het café zitten? Wil jij als enige binnen je kennissenkring naar een optreden? Ga gewoon, leer nieuwe mensen en gebruiken kennen.

    Wanneer je leven op sociale media interessanter en spannender lijkt dan je daadwerkelijke leven, weet je dat er iets grondig fout is.

    Dus ‘Generatie van alles’… Grow some balls, wees eerlijk met jezelf én bovenal wees jezelf!

  • Emile says:

    Het is mooi hoe zulke soort tekst, over de zelfde generatie – die overigens slechts marginaal verschilt van recente vorige generaties – , juist een heel positieve ondertoon zou kunnen hebben zonder dat er al te veel aan de inhoud zou moeten veranderd worden. Een tekst waarin de meesten zich ook zo goed zouden kunnen vinden in, en waar de mensen dan juist (valselijk of niet) beseffen in wat voor een schitterende generatie wij leven.
    Heerlijk stukje moraliserende feelgood/feelbad, schitterend hoe je mensen weet de bewegen met een kneedbaar en veelzijdig onderwerp als ‘onze generatie’, speech-writer in spe zou ik zeggen!

  • Vitamientje says:

    Ik heb enorm genoten van het lezen van deze tekst, zelf kon ik het niet beter verwoorden. Er zit voor mij veel waarheid in. Dus ‘werk’ ik voornamelijk aan mijn ‘zelf’ en geniet daar dan zo veel mogelijk van. Zó voel ik dat mijn wereld verandert. Dank!

  • Paulus says:

    Jullie leven in het oude maar zijn het nieuwe.
    Jullie leven in het nieuwe maar zijn het oude.

    Volgens mij zijn jullie jullie eigen “WIL” kwijt. Zonder WIL creeer je niets. Zonder creëren leef je niet.

  • MR says:

    Dit toch even delen met mijn grootvader. Die gaat zich amuseren… Als ik iets van de goede man heb geleerd is het toch wel dat ‘die jeugd van tegenwoordig’ altijd heeft bestaan en er in essentie helemaal niet zo veel veranderd is. We verlangen nog altijd hetzelfde… Ik vind het een verontrustende trend dat de jeugd hun eigen generatie zo naar beneden halen. Of mss is dat nu hip? Ik volg ook niet meer 🙂

  • Caro says:

    Esther, dit is één van de prachtigste teksten die ik in jaren heb gelezen. Bevrijdend. Onomwonden eerlijk. Rauw. Bedroevende schoonheid voor de denkers onder ons. Ik ken weinig mensen die met woorden zo’n diepe waarheid kunnen neerpennen. Nog van dat.

    • Marleen says:

      Wil me graag aansluiten bij wat Caro schrijft…inderdaad bevrijdend en daardoor vind ik het net positief! Prachtig geschreven, puur genot…je rauwheid bracht me net een lach! Bedankt Esther!

  • jan says:

    Welkom ook in generatie “ik let niet op in de geschiedenislessen”, “wij zijn zo uniek, denken we” en “wij zijn zo geprivilegieerd dat we tijd hebben om te klagen over hoe goed we het hebben”. Nee, het was vroeger niet beter, nooit was het beter dan nu. Je moet zelfs niet ver terug in de tijd om grotere noodkreten te horen. Waarop denk je dat punk en new wave einde jaren ’70 een antwoord was? Op de grote rijkdom die iedereen toen te beurt viel? Op het gemak dat leven toen was? Op de sympathieke wereldleiders Thatcher en Reagan? Op de warme koude oorlog? Op het toen nog gezellige seksisme, racisme en homofobie? Op de 100% tewerkstelling en de 0-schuldgraad? Op de altijd eeuwig durende liefdes en drinken à volonté zonder kater? Op de levensverwachting die toen gelukkig nog 10 jaar minder lang was?

    Stop met zeuren, haal je hoofd uit je eigen aars en geniet van de geweldige wereld waar je in opgroeit, de kansen die er zijn, de kwaliteit van de gezondheidszorg en onderwijs, de mogelijkheden om de wereld te (ver)kennen, …

    Als je per se nog iets wil verwezenlijken, er is nog veel te doen: er moet een klimaatcrisis worden bedwongen, er zijn nog altijd enge ziektes die genezen dienen te worden, het glazen plafond is nog niet beslecht, mobiliteit dient opnieuw hersteld te worden, democratie moet bewaakt en heruitgevonden, … En als dat allemaal te moeilijk is, stop dan minstens met het plengen van krokodillentranen en glimlach, wees lief voor jouw naasten en doe het werk dat je vindt met plezier. Je zal zien, het leven valt best mee en over 20 jaar zal je jouw post nalezen en denken: “perspectief en ervaring, het komt met de jaren”. En ook: “waar zeuren die jongeren van vandaag toch over, weten ze soms niet hoe moeilijk het leven in 2016 was?”

    • Willem says:

      Uit je reactie kan ik alleen maar opmaken dat je zelf tot de ‘oudere/een van de vorige’ generaties behoort. En ik zal niet zeggen dat ik/we denken dat de vorige generaties het zo gemakkelijk hadden, absoluut niet. Maar ook zij hadden het wel makkelijker dan de generatie voor hen, en ik kan echt alleen maar blijven hopen dat dit voor eeuwig en altijd zo zal blijven zijn. Draai de rollen dus zeker niet om, en begin als een van de vorige generaties zeker niet te praten over ‘de jeugd van tegenwoordig’ e.d. want die jeugd is er altijd geweest en zal er ook altijd blijven. Die jeugd zal altijd anders zijn dan de generatie er voor, en het zal eerder de vorige generatie zijn die zich vervreemd van de jeugd dan andersom.
      Vergeet niet dat die ‘jeugd van tegenwoordig’ een kind is van de generatie er voor en dat dit kind gemaakt en gevormd zal worden door diezelfde generatie.
      Vergeet niet dat de klimaatcrisis, die vluchtelingen- en immigrantencrisissen, economische crisissen en zelfs die oorlogen (of ze nu worden uitgevochten tussen continenten, landen, religies, burgers, … ) te danken zijn aan een van diezelfde voorgaande generaties. Vergeet dat de huidige generatie die volgens jullie helemaal op zijn kop staat, dit misschien wel doet net omdat de vooruitzichten voor en volgens hen niet zo rooskleurig zijn. Is het dan misschien niet de taak van de vorige generaties om hen te overtuigen om toch nog te vechten voor alles waar zij voor stonden? Is het dan niet de taak van de vorige generatie/huidig ‘regerende’ generatie om niet langer weg te lopen van hun problemen door de schuld te steken bij de jeugd van tegenwoordig? Is het niet diezelfde regerende generatie die eigenlijk om zijn kop staat en waarvan het effect van slechte en corrupte regeringen overal voelbaar is? In ieder geval is het wel de huidige generatie die de problemen e.d. van de vorige generaties met zich mee zal dragen en haar best zal doen om die problemen op te lossen. Maar zolang er nog generaties zijn met vastgeroeste visies, meningen, … zal het zeer moeilijk zijn om verandering door te voeren, en niemand zal exact kunnen voorspellen hoeveel jaren of generaties daar nog nodig voor zijn.

      Al bij al is de huidige generatie misschien nog niet zo slecht, misschien ook niet zo goed, maar dat is toch een oordeel dat ik liever aan de generaties die nog zullen volgen overlaat dan aan een (vaak bevooroordeelde) oudere generatie.

    • Ynias says:

      Het is niet omdat het ooit slechter is geweest dat het nu goed is. Ik geef u groot gelijk met 95% van wat je zegt, maar ik denk niet dat het de schrijfster haar bedoeling was om te zeggen dat wij het verschrikkelijk hebben, maar ondanks al het goede dat de moderne maatschappij met zich meebrengt, zijn er ook slechte dingen die de moderne maatschappij met zich meebrengt. En btw, einde jaren ’70 was ook niet de slechtste tijd, maar waren toen ook mensen tegen jullie aan het klagen dat jullie niet mochten klagen?

    • Tasch says:

      Hahahaha geweldig!

    • Alan De Visscher says:

      Het hele punt van de tekst is net dat we het zodanig goed hebben, dat we er niet mee om kunnen. Ze haalt ook niet deze generatie naar beneden, de tekst is enkel een observatie van hoe het voelt jong te zijn in deze tijd. Over vergelijkingen met vorige generaties gaat het niet. Ik beschouw dit artikel niet als zwartgallig hoor. Ik heb net mijn twintigerjaren overwonnen en mijn draai en doel gevonden, en kan me net daardoor zo hard identificeren met het artikel.

  • Victor Hugo says:

    Een tijd waarin de verwende eeuwige feestvierders denken dat ze filosofisch getinte teksten moeten schrijven waarin ze een hele generatie kunnen samenvatten, terwijl het slechts een afspiegeling is van één bepaalde groep.

  • Tom H says:

    Wauw. Heel herkenbaar. Ik ben er stil van.

    • MR says:

      Natuurlijk is het herkenbaar. Het gaat hier over essentiële zaken van het leven waar iedereen wel eens bij stilstaat. It’s not rocket science.

  • kathleen says:

    Het gaat niet over je verzetten tegen het modernisme maar net over samen een nieuwe maatschappij creëren.die traditionele waarden kan verbinden met moderne technologie. We moeten opnieuw leren nadenken over wat belangrijk is in ons leven ipv materiële idealen na te streven. Op die manier kan je een beter leven geven aan je kinderen en kleinkinderen.

  • Lammeke says:

    De generatie waarin we niets meer herstellen, maar alles vervangen

  • Profielfoto van nanoialloonanoialloo says:

    Deze column beschrijft perfect alles in mijn hoofd wat ik nooit neerpennen kon. Uit schaamte en ook wel een beetje uit verdriet.

  • army says:

    Veel jongeren voel dit maar weten geen oplossing en worden depressief.
    Het antwoord is in klassieke boeken.
    Tradiotionele, nationalistische en homogene samenleving is de enige manier van een gezonde functionerende samenleving. Het is gewoon natuur zo.
    Verzet je tegen moderniteit en progressivisme en misschien kan je je kinderen en kleinkinderen een beter leven geven.

  • Tom says:

    “De wereld waarvoor de vorige generaties zo hard hebben gevochten, zal toch instorten”. De generatie met het paradigma; ik heb een baan, deel een huis met een partner en samen hebben we een hond, dit is goed. De generatie die geen idee had want hun enige informatie bron was de mass media. Dit is de generatie die eindelijk wakker word en achterna gaat wat echt belangrijk is in het leven volgens eigen waarde en niet doet wat er maar van je verwacht word.

    • professor Barnabas says:

      En dt-fouten horen daar duidelijk niet bij…

    • army says:

      Deze is generatie is allesbehalve wakker.
      We drinken alcohol, smoren wiet, nemen coke, xtc, etc omdat we zo hard nodig hebben om verdoofd te zijn. Series, films, memes omdat we zo afgeleid moeten zijn. Kinderen worden niet als een verlenging van jezelf beschouwd maar als een product zoals je smartphone.
      Er is zo’n groot vacuum van traditionele waarden dat we miljoenen vreemden uit duizenden kilometers ver importeren. Het onbewustzijn zal mensen altijd heersen.

      • dirk says:

        alcohol smoren wiet nemen coke etc… hoeveel mensen die nu 40-50 jaar zijn die hopenloos verslaafd zijn als ik de oude generaties bekijk zit daar veel meer drugs in vergelijking en van die kinderen heb je absoluut gelijk het is triest hoe jong deze generatie kinderen maakt

      • Juan says:

        We zijn wakker 😉 merk het om mij heen. Bewustmakende gesprekken. Het zijn juist de ouderen die wakker geschud moeten worden. Mensen kijken bijvoobrbeeld alleen nog maar naar beneden naar het schermpje van hun mobiel,vergeten dat er zoveel om hun heen is. Zou er bijna zelf nekpijn van krijgen en het is allemaal afleiding. Wat raar is ,dat de lucht is bijna nooit meer blauw is.. Hoe komt dat? We leven in een tijd van ontwaking, alles zal op zn pootjes terecht komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Zonder jou, geen Charlie

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines (nr. 5: voorjaar 2017, nr. 6: najaar 2017)
  • Charlie goodies
  • toegang tot alle online artikels

En natuurlijk het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een eerlijk media-initiatief en een stem die nodig is!

Lees Charlie. Deel Charlie. Word Charlie.

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!