Foto’s tegen het vergeten

“Wat van ons verloren is gegaan.

Wie van ons verloren ging.

Laten we ons elkaar zo herinneren

voor de herinneringen dingen met ons doen”

Toen ik voor het eerst een foto van Feline De Coninck (1991) zag, was ik meteen verliefd. Op haar model. Haar compositie. Haar manier van werken. Voor de Gentse fotografe zegt een beeld meer dan duizend woorden – en andersom. Wie haar Goodreads-profiel bekijkt kan urenlang grasduinen in de honderden titels van de boeken die ze las of van plan is te lezen. Haruki Murakami en Carlos Ruiz Zafón, bijvoorbeeld, maar ook van een Belgische schrijver, Peter Verhelst. Een van zijn gedichten siert de affiche van haar eerste expositie, die op 7 april opent in de Schipperskapel in Brugge. ‘Tegen het vergeten’, luidt de titel.

Het is niet zomaar een mooie zin, maar een prima samenvatting van hoe Feline in het leven staat en naar fotografie kijkt. “Het gedicht van Verhelst gaat over het willen vastleggen van momenten, en dat is ook wat ik met mijn foto’s wil doen. Fotograferen is een middel geworden tegen het vergeten,” zegt ze. “Ik ontdekte de tekst na een relatiebreuk, en het was alsof ik werd omvergeblazen. Verhelst schrijft niet clichématig over de liefde, maar net zeer zintuigelijk.”

“Aangezien de foto’s niet chronologisch zullen hangen, wordt er een nieuwe wereld gecreëerd die niet bestaat.”

Er is heel wat selectie aan voorafgegaan om tot het finale aantal beelden te komen. “In eerste instantie had ik een veel groter aantal foto’s, dat uiteindelijk werd teruggebracht tot een dertigtal. Voor mij was het selecteren een moeilijk opgave, omdat ik heel dicht bij mijn foto’s sta. Doordat ik foto’s vanuit mijn buikgevoel maak, werk ik niet echt in reeksen. Aangezien de foto’s niet chronologisch zullen hangen, wordt er een nieuw verhaal, een nieuwe wereld gecreëerd die niet bestaat. In de expo steekt zowel werk uit 2009 als foto’s die ik vorige zomer nam. Er wordt veel overgelaten aan de fantasie van de kijker.”

 

Wie naar de foto’s van Feline – stuk voor stuk analoge beelden – kijkt, vergeet ze niet snel. Waar kijken de meisjes en jongens die Feline fotografeert van weg? Ze glijden het water in, liggen op bedden, wandelen een leven uit, maar staren je zelden aan. Elk beeld is een gedicht, een verhaal dat meer suggereert dan toont.

“Vooraf denk ik nooit na over de beelden die ik wil maken, ik fotografeer vooral door te experimenteren.”

Veel foto’s zijn genomen in Balazuc, een klein dorpje in Ardèche dat volgens kenners een van de honderd mooiste dorpen van Frankrijk is. “Voor mij is die plek een soort tweede thuis, maar ook een vlucht uit de realiteit. In Gent ben ik niet altijd geïnspireerd, maar in Balazuc wel. Er wonen 337 inwoners en er is geen wifi of tv. Het enige wat ik er heb zijn mijn camera en de boeken die ik meesleur. Iedere zomer trek ik een paar weken naar daar om over het jaar te bezinnen, want op die plek kan ik alles meer loslaten.”

Soms gaat ze alleen, soms gaat er een vriendin mee. Het meisje op de foto hierboven, bijvoorbeeld.

Feline fotografeert vrijwel altijd goede vrienden of mensen die ze via-via leerde kennen. “Geen ervaren modellen dus, waardoor het extra belangrijk is om mensen op hun gemak te stellen en hen te laten vertellen. Vooraf denk ik nooit na over de beelden die ik wil maken, ik fotografeer vooral door te experimenteren.”

 

Ze weet ook zelf hoe het is om voor de camera te staan, met dank aan haar papa die ook fotograaf is. Van hem kreeg ze een kleine camera toen ze 15 werd, waar ze al snel mee ging oefenen.

“Daarnaast heb ik ook veel geleerd door in fotoboeken te bladeren”, zegt Feline. “Het werk van Anders Petersen, bijvoorbeeld. Het heeft veel deugd gedaan om te zien hoe hij naar fotografie kijkt: als een middel om iemand te ontmoeten. Ook de foto’s van Nan Goldin zijn een grote inspiratiebron. Zij werkt ook in een dagboekstijl, waar niet té veel over is nagedacht.”

De expo van Feline loopt tot 30 april en is haar eerste tentoonstelling. Check www.schipperskapel.be voor alle info.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Zonder jou, geen Charlie

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines (nr. 5: voorjaar 2017, nr. 6: najaar 2017)
  • Charlie goodies
  • toegang tot alle online artikels

En natuurlijk het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een eerlijk media-initiatief en een stem die nodig is!

Lees Charlie. Deel Charlie. Word Charlie.

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!