Good shit happens (inside)

Binnenkijken bij de creatievelingen van Barcelona

Barcelona beweert de op drie na creatiefste stad ter wereld te zijn. Een plek die zich zo profileert, moet wel cool zijn. Daar gebeuren dingen. Barcelona met de ‘b’ van ‘bruisend’. Of is de waarheid anders? Wie zijn al die creatievelingen? En hoe ziet hun werkleven eruit? Brengt het ook iets op? Of heeft de crisis nog steeds het laatste woord? In deze vierdelige reeks zoek ik antwoorden.
Na vijf gelukkige jaren in Antwerpen willen mijn Spaanse vriend en ik dat geluk ook in zijn thuisstad beproeven. Pas verhuisd slenter ik door de nauwe straatjes van Born, een kleurrijke, luide wijk met karakteristieke winkeltjes. Een opvallende etalage trekt mijn aandacht: achter het glas een trap naar beneden, daarnaast een toiletpot met een brandende gloeilamp in. ‘Good shit happens (inside)’, staat op het deksel gestift. Ha! Klik doet de glazen deur en ik daal af. Witte en houten meubelen, bakstenen muren, stijlvolle gloeipeertjes: dit is een co-working space. Net wat ik zocht. Ik ben zelfstandige aan het worden maar van thuis uit werken zegt me niks. Ik kan niet goed alleen zijn. ‘Wie is hier de manager?’ vraag ik aan het stelletje jongens dat er nog rondhangt. ‘Wij eigenlijk’, antwoorden David en Ben geamuseerd, allebei met een drieëndertiger in de hand. Ze klappen in hun handen, het licht springt aan en ze krijgen waarop ze gerekend hebben: mijn verbazing. Dit is het, denk ik, hier kan ik mezelf worden.

Wie dieper graaft, merkt dat deze hippe kelder ook een donker kantje heeft. Dat van concessies.

Espai Born blijkt een creatieve hub waar freelancers uit uiteenlopende categorieën samenkomen om te werken: fotografen, grafisch ontwerpers, programmatoren, social media marketeers, een beeldend kunstenaar en ik, een redactrice. Het keldertje waar we soms alleen, soms met elkaar onze plannen verwezenlijken, was vroeger een bakkerij. Waar eens het brood uit de ovens kwam, rijzen nu digitale projecten. Iedereen huurt hier zijn of haar bureautje. We delen klanten, ideeën, opladers en zorgen. Geluncht wordt er in een restaurantje om de hoek. Espai Born lijkt wel de veruiterlijking van Barcelona’s campagne. Maar wie dieper graaft, merkt dat deze hippe kelder ook een donker kantje heeft. Dat van concessies.

espai born

De pater familias van dit ondergrondse clubje heet David. Hij is drieëndertig, groeide op in Barcelona, draagt kleren in alle tinten ombre en tussen zijn dikke zwarte baard glimt altijd een lach. Na zes jaar als verkoper in en manager van een videogameswinkel, voelde David zich stilaan vastslibben. En dus ging hij terug studeren. Eerst cursussen business en marketing, dan een bachelor HR-management. Dat was bij nader inzien niet zijn ding, maar David heeft goede herinneringen aan die periode. ‘Als je iets studeert, leer je altijd vanalles bij, ook als het eigenlijk je ding niet is.’ Omdat hij houdt van esthetiek en nood had aan iets praktisch, ging hij ook nog een bachelor grafisch ontwerp bijstuderen. Daar leerde hij Ben kennen, creatief talent eersteklas, en naar Davids eigen zeggen zijn media naranja, de andere helft van zijn appelsien. Samen richtten ze Achos! op, een bedrijfje gespecialiseerd in grafische vormgeving, branding, communicatie en marketing.

david

Ontwerper en metrochauffeur David. Foto: Jack Davolio

Naast Achos! runnen de twee vrienden ook Espai Born, nu bijna een jaar. Het geeft hen een schone zakcent en de mogelijkheid om met mensen samen te werken die gespecialiseerd zijn in dingen waar zij zelf weinig vanaf weten. David is daar ontzettend blij mee. ‘Ik steun het liefst op Ben en mij, de pilaren van Achos!, maar de co-working geeft ons de mogelijkheid om ook met andere mensen samen te werken.’ Hebben ze foto’s nodig, dan vragen ze de fotograaf die hier zijn werkplek huurt. Wil de klant zich beter profileren op sociale media, dan wordt de social media marketeer erbij gehaald. ‘Door die soepele structuur kunnen we ook grotere projecten aannemen.’

“Ik zou graag een vriendin hebben, maar dat is op dit moment onverenigbaar met mijn werk.”

Prachtige en originele dingen maken is Davids passie. Maar met die passie alleen komt hij niet rond. Zijn werk voor Achos! in Espai Born combineert hij met een tweede leven onder de grond, dat van metrochauffeur. Zo’n vijf dagen per week, van 19u ’s avonds tot 1u ’s nachts, rijdt David onder Barcelona door. Of er iets is wat hij door al dat werken niet kan doen, vraag ik hem, maar ik ken zijn antwoord al. ‘Ik zou graag een vriendin hebben, maar dat is op dit moment onverenigbaar met mijn werk.’ Hij pauzeert. ‘Ik heb geen tijd om te investeren in een relatie. Als ik een klassiek levenspatroon zou volgen, zou ik nu een vriendin moeten vinden en binnen twee jaar aan kinderen beginnen. Ik denk dat ik dat aan het overslaan ben. De dingen komen wanneer ze komen en als ze komen, moet je ze vastgrijpen. Nu moet ik groeien in mijn werk.’

Om alle creativiteit in de stad te vieren, werd afgelopen december het Design Museum in Barcelona geopend. Directrice Isabel Roig zegt in dit filmpje dat creativiteit de driver is van de economie. Goed en wel, maar wordt die creativiteit zelf wel eerlijk verloond? Ik vraag David of hij invloed ondervindt van de financiële crisis. Zijn antwoord is niet eenduidig. Enerzijds zorgt de crisis ervoor dat hij serieus out of the box moet denken, hij krijgt nieuwe ideeën en ziet nieuwe opportuniteiten, anderzijds wordt hij er indirect door beïnvloed. Zijn klanten onderhandelen meteen over prijzen en er wordt vaak beknibbeld. Wanneer een opdracht aan eerlijke verloning 4.000 euro zou kosten, maar de klant wil maar 1.000 spenderen, dan is het dat of niks. David doet soms dingen voor een habbekrats, omdat hij ervan bijleert, of omdat hij ze heel leuk vindt. Met wat hij momenteel verdient aan Achos! is David niet tevreden, maar hij is er wel van overtuigd dat het in de toekomst met de nodige passie, positiviteit en doorzettingsvermogen, zal veranderen. ‘Poco a poco’, zegt hij, ‘alles op zijn tijd.’

“Leven van grafisch design, dat zou een succes zijn. Maar eenmaal je dat hebt bereikt, wil je weer een ander succes.”

Ook Ben, zijn partner in crime, worstelt met de centen. Ben klust zo’n dertig uur per week bij als barman in een Irish Pub. De rest van de tijd is hij bezig met grafisch design en Espai Born. Concentratie is niet zijn sterkste kant en die bonte mix aan werk maakt het er niet gemakkelijker op. ‘Soms zou ik gewoon liever heel arm kunnen zijn om alleen bezig te kunnen zijn met datgene waar ik van hou. Als je altijd dingen moet doen die je niet voeden, dan wordt dat vervelend.’

ben

Grafisch ontwerper en barman Ben. Foto: Jack Davolio

David en Ben zijn als Yin en Yang. David lacht alles weg, Ben maakt zich over het minste zorgen. Vooral over geld. ‘Ik hou niets over op dit moment. Ik betaal de huur en ik kruis mijn vingers. Ik leef van mijn fooien.’ Wanneer Ben 400 euro aan belastingen moet betalen, heeft hij geen idee waar hij die moet halen. ‘Soms raak ik heel gestrest’, zegt hij, ‘dan maakt mijn familie zich zorgen over mij.’ Hij pauzeert. ‘Eigenlijk bestaat mijn hele familie alleen maar uit mensen die zich zorgen maken.’

“Ik ben niet gelukkig met de geldkant, maar ik ben rijk op heel veel andere vlakken.”

Maar Ben zet door en maakt intussen prachtige dingen. ‘Wanneer je iets presenteert en je vindt het zelf niet goed, dan maakt je dat heel zelfbewust.’ Elk werk dat online komt, is een visitekaartje en dus zijn de dingen van Achos! altijd top, ook al worden de ontwerpers er soms niet naar behoren voor betaald. Wat succes voor Ben betekent, vraag ik. ‘Leven van grafisch ontwerp, dat zou een succes zijn. Maar eenmaal je dat hebt bereikt, wil je weer een ander succes. Helemaal tevreden ben je nooit.’ En toch ziet hij er ook de positieve kant van in. ‘Ik hou niet van structuur en door mijn job kan ik daar gemakkelijk aan ontsnappen.’ Hij zou ook niks anders willen doen. ‘Als ik enkel in de pub zou werken, zou ik nooit zoveel hebben bijgeleerd. Door mijn job ontmoet ik ontzettend veel interessante mensen. Ik ben niet gelukkig met de geldkant, maar ik ben rijk op heel veel andere vlakken.’

Wordt vervolgd…

espai born2

De creative freelancers van Espai Born in hun keldertje. Foto: Jack Davolio

Foto boven: Chus Alonso
2 reacties
  • manelprints says:

    Super leuk om te lezen, herkenbaar in sommige opzichten, want ook hier in België is een zaak uit de grond stampen niet makkelijk, maar blijkbaar toch een stuk makkelijker. Vorig jaar ook in Born geweest, zalige plek! Kijk al uit naar het volgende deel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Zonder jou, geen Charlie

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines (nr. 5: voorjaar 2017, nr. 6: najaar 2017)
  • Charlie goodies
  • toegang tot alle online artikels

En natuurlijk het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een eerlijk media-initiatief en een stem die nodig is!

Lees Charlie. Deel Charlie. Word Charlie.

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!