Just ‘bi’ yourself

Biseksualiteit is iets voor aandachtzoekende tienermeisjes of homo’s die niet helemaal uit de kast durven komen. Bi’s zijn gewoon gulzig, willen constant seks en hebben altijd zin in een triootje. Of misschien zijn ze gewoon in de war? Maïthé moest heel wat vooroordelen, van haarzelf en van anderen, overwinnen om voor haar geaardheid uit te kunnen komen.
Julius Caesar, Romeinse keizer, veroveraar van Gallië, was biseksueel. Wist jij het? Ik ook niet. Tot ik opzocht wanneer hij nu precies gestorven was (44 v.C., voor de nieuwsgierigen) en ik zijn hele Wikipedia-pagina las. Ik heb nochtans zes jaar Latijn gestudeerd in het middelbaar. In mijn boeken stond dat Caesar ‘de Belgen de dappersten der Galliërs’ vond, dat hij 23 keer werd gestoken voor hij doodging, dat hij een affaire had met de Egyptische koningin Cleopatra. We leerden zelfs dat alle Romeinse keizers bedslaven hadden, maar dat die in de meeste gevallen vrouwelijk én mannelijk waren, dat was blijkbaar niet belangrijk.

In onze samenleving, waarin alles kan en alles mag, blijft biseksualiteit toch een vreemde eend in de bijt. “Hoe bedoel je, allebei?!” vragen mensen dan, “kan je gewoon niet kiezen? Of wil je van twee walletjes eten misschien?” De vooroordelen rond biseksualiteit zijn overal. Van de vooroordelen die er zijn tegenover mensen met een andere geaardheid (want zo heet dat dan), zijn die tegenover biseksuelen misschien nog wel het ergst. De discriminatie komt namelijk van beide kanten. Te homo voor de hetero’s, te hetero voor de homo’s. Ofwel is het ‘gewoon een fase’.

Uit onderzoek blijkt dat biseksuele mannen 6,3 keer meer, en biseksuele vrouwen 5,9 keer meer kans hebben om zelfmoord te plegen.

Na veel nadenken over de vraag “ben ik nu voor de jongens of voor de meisjes?” zei er ineens een stemmetje: “misschien wel voor allebei?” Eerst schonk ik daar niet te veel aandacht aan, maar na een tijdje was het de enige logische optie die overbleef.

En dan weet je het dus, dat je bi bent, maar dat maakt het niet per se gemakkelijker. Wie biseksueel is, heeft al eens te kampen met mentale problemen. Uit onderzoek blijkt dat biseksuele mannen 6,3 keer meer, en biseksuele vrouwen 5,9 keer meer kans hebben om zelfmoord te plegen. De kans op andere problemen, zoals angstaanvallen of depressie, ligt ook veel hoger dan bij hetero’s of homoseksuelen.

Dat komt deels doordat biseksualiteit onzichtbaar is. Je voelt je al snel alleen, of abnormaal. Toen ik me realiseerde dat ik biseksueel was, kende ik niemand (fictief of in het echte leven), die in dezelfde situatie zat. Op tv heb ik zelden of nooit een personage gezien dat verliefd werd op jongens én op meisjes. En áls ze er waren, ‘hielden ze niet van labels’. Wat geen ramp is, natuurlijk. Als je geen label wilt, zal ik je zeker niet met het etiketjesmachien achternalopen. Maar mijn verwarde, 15-jarige ik had graag geweten dat er een optie bestond naast hetero, homo of it’s complicated. Omdat er zo weinig mensen openlijk uitkomen voor hun bi-zijn, is er ook geen biseksuele gemeenschap waarop je kan terugvallen, zoals die er voor homo’s en lesbiennes bijvoorbeeld wel is.

De meeste mensen worden niet graag in hokjes geduwd, maar zelf was ik heel blij toen ik dat hokje vond waarin ik paste.

Dan is er ook nog geïnternaliseerde bifobie. Ik had onbewust het idee gevormd dat bi zijn voor aandachtszoekers was. Je moet gewoon een kant kiezen en je niet aanstellen, dacht ik. Toen ik eenmaal wist wat mijn geaardheid was, had ik daar minder last van. Maar de zoektocht die eraan voorafging, en geconfronteerd worden met mijn eigen onbewuste opvattingen, vond ik verre van aangenaam. Ik heb mezelf heel veel in vraag gesteld, gedacht dat ik mezelf dingen wijsmaakte of dat ik dingen zocht die er niet waren. Iedereen denkt weleens dat iemand van hetzelfde geslacht er goed uitziet, toch? Maar nu, een paar gênante gesprekken en een hele interessante internetzoekgeschiedenis verder, weet ik het dus.

De meeste mensen worden niet graag in hokjes geduwd, maar zelf was ik heel blij toen ik dat hokje vond waarin ik paste. “Aha, hier is al een naam voor! Dit bestaat!” En als ik als tiener geweten had dat ik in hetzelfde hokje zat als Julius Caesar, waren mijn tienerjaren waarschijnlijk een stuk simpeler geweest. Ik ben bi. Net als Julius Caesar. En als hij Gallië kon veroveren, dan kan ik voor mijn geaardheid uitkomen.

Ik kwam, ik zag, ik overwon.

 

Foto: Istock
maithe
Maïthé Chini is studente journalistiek aan de PXL. Ze is een doodgewoon meisje dat haar tijd liever in een fictieve dan in de echte wereld doorbrengt. Ze heeft haar hart verloren aan superhelden en hoopt er ooit zelf eentje te worden.
Profielfoto van Gastredacteur Door Gastredacteur

Charlie geeft regelmatig het woord aan mensen die - net als wij - geen blad voor de mond nemen.

9 reacties
  • Renée says:

    Captain Jack Harkness van Doctor Who is een biseksueel personage. Een van de redenen dat ik helemaal fan ben van deze serie is dat vrouwen vaak een rol krijgen die het stereotype doorbreekt, raciale stereotypen worden ook niet gevolgd, mensen met een andere geaardheid komen vaak in beeld,… Dus ook van Jack Harkness zie je hem in de ene aflevering flirten met een vrouw en in de andere kussen met een man. Gewoon zomaar terloops zonder toeters en bellen. Zo moet dat zijn 🙂

    • Maïthé says:

      Hey, bedankt voor de reactie 😀 En jaaaaa, Jack Harness is inderdaad een personage waarvan ik zou willen dat ik hem eerder had gezien!

  • Matthijs says:

    Beste Maïthé,

    Mooi artikel. Wat goed dat je naar buiten durft te komen zoals je bent. Het is belangrijk dat je jezelf accepteert en je zelf toestaat te uiten vanuit wie je echt bent. Helaas bestaan er mensen die anderen denken te moet bekritiseren. Laat ze (hoe moeilijk dat soms ook is). Vaak komt die kritiek voort uit een gebrek aan zelfvertrouwen of een angst zichzelf te laten zien.

    Jij laat je zelf wel zien en zo te zien ben je een mooi mens. Wat kan er mis zijn wanneer je dubbel zoveel mensen lief kan hebben. 🙂

  • Melanie says:

    Bedankt voor dit artikel. ‘Het is maar een fase’ heeft al veel mensen genekt.

  • Griet says:

    Prima artikel Maīthé. Je hoeft maar enkele gesprekken op te vangen, op de bus, op café… en je weet hoe graag mensen labelen. En nee, ook al werk ik in een museum dat rond Caesar en de zijnen draait, ik wist het niet van Julius Caesar. Ik kende het wel als verschijnsel aan middenoosterse hoven. Wat ik vooral mis zijn getuigenissen over mensen die al in een relatie zitten. Kun je een onderscheid maken tussen lust en liefde? Er zijn daar nog zoveel taboes rond naar mening….

    • Averechtse says:

      Taboes genoeg, inderdaad.
      Eens in een relatie, is het denk ik vooral samen in alle openheid bepalen waar de grenzen liggen, zonder al te geforceerde regeltjes.

  • Geweldig Maïthé ! Ik kan me inderdaad inbeelden dat het voor jou als jonge tiener een moeilijke zoektocht was en ik moet eerlijk bekennen dat ik zelf al ‘guilty’ ben geweest als het bi zijnde zien als gewoon een fase. Ik denk dat de mens de gewoonte heeft om alles wat ‘anders’ is, als vreemd of abnormaal te zien terwijl dit helemaal niet zo hoeft te zijn. Merci voor dit topartikel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Zonder jou, geen Charlie

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines (nr. 5: voorjaar 2017, nr. 6: najaar 2017)
  • Charlie goodies
  • toegang tot alle online artikels

En natuurlijk het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een eerlijk media-initiatief en een stem die nodig is!

Lees Charlie. Deel Charlie. Word Charlie.

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!