Help, mijn kind is een digital native!

Opvoeden anno 2016: hoe doe je dat ook weer?

Alsof opvoeden nog niet moeilijk genoeg is, wordt het er voor de ouders de laatste jaren niet makkelijker op. Internet, games, YouTube-kanalen, apps, chatprogramma’s: hoe ga je daar als ouder op een goeie manier mee om? Waarmee laat je hen kennis maken en waar trek je de grens op de wereldwijde interwebs? En misschien de allerbelangrijkste vraag: ben je als ouder (en dus meestal geen digital native) nog mee met wat je kroost uitspookt online?
Wij legden ons oor te luisteren bij onze collega’s en vrienden en verzamelden voor jullie een paar herkenbare anekdotes van ouders die hun kinderen helpen omgaan met nieuwe media maar vaak zelf hopeloos verloren lopen.

“In de zoekgeschiedenis van YouTube zag ik dat er iemand heel gericht op zoek was geweest naar filmpjes van sexy meisjes. Ik confronteerde mijn oudste zoon hiermee, en hij beweerde (met een lichte blos op de wangen) dat dat vast en zeker papa geweest was. Alleen schrijft papa ‘sexy’ niet als ‘seksi’… Busted!”

***

“Het was aan ’t regenen en mijn man moest in de tuin werken, hij was een terras aan het leggen. Ik zei tegen mijn zoon van zes dat papa in de tuin was aan het werken, waarop hij zei: ‘Ja, maar dan gaat zijn laptop nat worden.’ Voor hem is werken achter een laptop zitten…”

***

Het idee dat mensen 3 minuten noodgedwongen naar vervelende reclames moeten kijken, vinden mijn kinderen idioot.

“Mijn kinderen kijken altijd televisie on demand: ze nemen hun favoriete series op en spoelen de reclame door. Ofwel kijken ze via Netflix naar hun favoriete series en filmpjes. Toen we met het hele gezin naar ‘De Mol’ aan het kijken waren, vroegen ze dus ook om de reclame door te spoelen. Toen ik hen uitlegde dat dat niet gaat bij ‘live televisie’ waren ze helemaal verbouwereerd. Het idee dat mensen 3 minuten noodgedwongen naar vervelende reclames moeten kijken, vonden ze ontzettend idioot. En eigenlijk hebben ze gelijk, natuurlijk.”

***

“Mijn nichtje van 10 smeekte mijn zus of ze op Facebook mocht, maar mijn zus blijft weigeren omdat ze haar te jong vindt. Op een avond barstte ze in tranen uit en vroeg ze huilend aan haar moeder: ‘Maar mama, hoe oud was jij dan toen je op Facebook mocht?’”

***

“Mijn jongens van 7 en 10 hebben hun eigen Youtube-kanaal. Meestal filmen ze elkaar met flauwe pranks of grappige challenges maar toen er bij mijn jongste een tand los zat, hadden ze wel een heel leuk idee. Als moeder ben ik heel blij dat ze deze mijlpaal op film hebben vastgelegd. Opgelet, niet voor gevoelige kijkers!”

***

“Ik ben gestopt met mijn kinderen (10 en 12 jaar) aan tafel te roepen, omdat ze meestal gewoon niet reageren. Voortaan stuur ik hen een Whatsappje wanneer het eten klaar is. Beetje treurig misschien, maar wel efficiënt.”

***

“Opvoeden anno 2016 is ook op een vrijdagavond een van je vriendinnen bellen om haar te vragen of haar zoon wil stoppen met de huizen van mijn zoon af te breken, op voorwaarde dat mijn zoon stopt met hem de kop in te slaan. In hun virtuele Minecraft wereld welteverstaan…”

***

“Mijn dochter was al een paar dagen tegen mijn moeder bezig over welke ‘smarlies’ ze allemaal had. Mijn moeder dacht dat het over smarties ofzo ging, bleek dat zij de smileys op haar smartphone bedoelde…”

***

“Mijn zevenjarige toen we deze vakantie op reis vertrokken: ‘Mag ik een vakantievlog maken?’”

***

Glitch? Gamemeneer? De Illuminati? Ik ben als moeder totaal niet meer mee met wat mijn kinderen uitspoken online…

“’ILLUMINATI!’ Dat roepen mijn kinderen altijd wanneer er iets misgaat of niet werkt in huis. Ik had geen idee waarom tot mijn oudste zoon me eindelijk uitlegde vanwaar dit kwam. “Dat zeggen ze op YouTube altijd. Wanneer Gamemeneer een glitch tegenkomt in het spel, dan komt dat door de Illuminati.” Ik sta met de mond vol tanden. Glitch? Gamemeneer? De Illuminati? Het is officieel: ik ben als moeder totaal niet meer mee met wat mijn kinderen uitspoken online…”

***

“Dit verhaal hoorde ik op een lezing over innovatie: Een moeder was het zo beu dat haar kinderen ’s avonds altijd maar in hun kamer zaten te Facebooken en YouTuben. Op een avond verplichtte ze haar kinderen om te stoppen ‘met dat asociale gedoe’ en gezellig mee televisie te komen kijken met hun ouders. Daar zaten ze dan. Terwijl haar kinderen daarvoor in contact stonden met tientallen mensen over de hele wereld, zaten ze nu met z’n vieren stilzwijgend naast elkaar naar een slecht tv-programma te kijken. Wie was er nu asociaal? Dat verhaal was voor mij een eyeopener. Sociaal zijn heeft vandaag een totaal andere betekenis gekregen. Daar ga ik rekening mee houden bij de opvoeding van mijn eigen tieners.”

 

Dit artikel kwam tot stand met steun van Mediawijs. Deze week lanceren zij MediaNest: een website over media en alles wat daarbij komt kijken, voor ouders van kinderen van 0 tot 18 jaar, die met dezelfde vragen en verhalen zitten als ons. Hoeveel schermtijd mag een kind hebben? Wat met hun privacy? Wat doe je aan cyberpesten? Op al deze vragen en meer biedt Medianest een antwoord. Check www.medianest.be of hou hun Facebookpagina in de gaten.

Zijn onze anekdotes herkenbaar? Rolt jouw kind ook met zijn ogen als je weer eens niet snapt wat hij nu allemaal uitspookt op de tablet? Deel jullie verhalen én tips hieronder!

1 reactie
  • Anneke says:

    Zaaaaalig artikel! Heel herkenbaar!
    Mijn kleuter van 5 vraagt als we de tv opzetten regelmatig of we een filmpje “van het begin” kunnen opzetten. Ik krijg echt met de beste wil van de wereld niet uitgelegd wat ‘live – televisie’ is!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Zonder jou, geen Charlie

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines (nr. 5: voorjaar 2017, nr. 6: najaar 2017)
  • Charlie goodies
  • toegang tot alle online artikels

En natuurlijk het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een eerlijk media-initiatief en een stem die nodig is!

Lees Charlie. Deel Charlie. Word Charlie.

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!